تبليغاتX
در تناسخ کلمات


شنبه سی و یکم فروردین 1387


گاهي به اين كه ...

 

هرچند بي تو هيچِ محض و با تو بسیارم

شك مي كنم گاهي به اين كه دوستت دارم

 

پيچيده امشب در مشامم عطرِ يوسف باز

شايد كه من ديوانه اي از وهم سرشارم

 

دیوانه ام من ، از تو هرگز دل نخواهم كند

هرگز مبادا   اين كه از تو چشم بردارم

 

نه حضرتِ عين القضاتِ شمع آجينم

نه شيخِ اشراقم ، نه چون منصور بر دارم

 

با اين همه هر پير مي پيچد به تكفيرم

با اين همه هر شيخ مي خندد به انكارم

 

باران گرفته ، وه! چه رقصِ گريه آميزي!

باران هم امشب بي تو مي كوشد به آزارم

 

اين روزها حتي خودم را هم نمي بينم

اين روزها ، اين روزها ، خيلي گرفتارم ...

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 11 AM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





جمعه سی ام فروردین 1387


به نام تو

 

چه مي توانم كرد؟

جز اين كه

در گذرِ بادها

 بايستم

و با دلي لرزان

دوشاخه شمع

برافروزم از انگشتانم :

يكي

به يادِ مُردگانِ جهان و

يكي به نامِ تو ....

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 11 AM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387


سجده ی دریا

 

سجده كنان

ترانه مي شود

 دريا

در امتدادِ سكوتِ تو

و عاشقانه

 پلك مي سايد

بر نقشِ گام هاي تو

          بر شِن

             صدف

                   حباب .

 

نامِ تو را

 تكرار مي كند

 دريا

در هق هقِ شكستۀ امواج

با قلعه هايِ ماسه اي

و پري هايِ قصر آب ...

 

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 9 PM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387


سبک شناسی عشق

 

خراساني

يا عراقي

فرقي نمي كند

 

عشق

هميشۀ خدا

با قافيه ها

مشكل دارد ....

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 11 PM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387


آموزگار بوسه ها

 

آخرش نفهميدم

كه عشق

آموزگارِ بوسه هايِ دزدكيِ ماست

يا چشم هايِ

          مضطربِ

                   مرگِ

                        مهربان .

 

آخرش نفهميدم

كه باد

در پرده هايِ خالي

مي رقصد

ياپرده ها

در باد ....

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 10 PM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387


Je est un autre

 

 چه فرقي مي كند ؟

از پلكانِ خود

بالا بروم

يا در خودم

 طلوع كنم ؟

يا آن كه آيينه اي

فراهم آورم

روبروي آنچه

"شايد نباشد و

 شايد باشد "...

 

آيا نشسته است

كسي جز من

                در

                  انتهايِ

                     جستجوها  ؟

 

................................................................... 

توضیحات
 

 :  Je est un autre  .۱  من ، ديگري است ؛ رمبو Rimbaud))

 

 ۲. سهروردي در پرتونامه مي گويد : "هر چه شايد كه باشد ، شايد كه نباشد" ...!

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 4 PM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





شنبه بیست و چهارم فروردین 1387


سقراط

 

گاهي

غروب ها

با گريه مي گذري

از كوچه هاي بدنامِ فلسفه

تا رقصِ دخترانِ پشيمانِ ماه را

نظاره كني

و در دلت بخندي

به هر چه باکرگی و برهان ؛

گاهي كه  در دلت

با كاهنانِ هفت هزار ساله

بر طبلِ پارۀ شب

 مي كوبی ...

 

 

شايد حقيقت

دلقكي ديلاق است

كه زاد و كوچِ شهيدان را

ابلهانه سر مي جنباند !

 

موريانه هايِ ترديد

طلسمِ تلخِ تبسم

 و ريشخندِ خدايانِ آتن و اورشليم .

  

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 0 AM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387


و هرچه راه ...

 

 نه من شبيه آتمن هستم

نه تو شبيهِ برهما

 

نه تو به نيروانا مي ماني

نه من دچار حيرت بودا يم

 

نه رقص دختران سبزۀ هندو

گره گشايِ دل است

نه  ريگ ودا

- اين سرودِ روشنِ زرين

نه متن مغلقِ گيتا

 

و هرچه راه

       خيال است و

                   خُدعه و

                            مايا....

 

 

توضيحات :

  -  آتمن يا آتمان :  يك "من " دروغين در برابر حقيقت وجودى (برهمن ) است

-  برهما يا برهمن : حقيقت مطلق ، روح همه چيز ، وجدان جهان و روح ابدى و ازلى هستى است

-  قديميترين سند زندۀ مذهب و جامعۀ هندو  و سرود آسماني هندوان

-  بخشي از كتاب عظيم مهابهارات و دربرگيرندۀ مكالمات كريشنا با شاهزاده اى به نام آرجونا ((Arjunaبوده و نزد هندوان از هر كتاب دينى و عقلى ديگر محبوبتر و محترمتر به شمار مى رود

-  مايا : در زبان سانسکریت یعنی سنجش و اندازه گیری. اساس نظريۀ مايا اين است كه عالم هستی یک توهم است  و باید با زندگی مدارا کرد.

 

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 3 PM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387


خواب کلمات

 

سرشارم

از سِحرِ سپيدِ شكوفه ها

و گام مي زنم

در امتدادِ جويباري

كه مي پيوندد

به دره هاي گلِ سرخ

 

عاشقانه

نفس مي كشم

در زيرِ آسماني ديگر

و در سرزميني ديگر

كه در آن

نه گيسوانِ تو

سپيد مي شود

نه شعرهايِ من

شكنجه و تبعيد

 

با گريه

برمي خيزم

از خوابِ ناتمامِ كلمات ...

 

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 0 AM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





سه شنبه بیستم فروردین 1387


معلقه ی هشتم

 

چندان دلم گرفته

كه مي خواهم

شبيهِ شاعران جاهلي

- كه چشم هاشان هنوز

 در معلقاتِ سبعه

سرگردان است -

به ياد يار

 و ويرانه هاي  ديارم

بگريم

 

 

شعر و شراب هم

 تسلا نمي بخشدم

و ياد يار

(كدامين يار ؟)

 

 

آه از  ليالي بي ليلي

و  اين غمِ سپيد

كه تاب مي خورد

در زلفكان پريشانش ...

 

 

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 10 PM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





دوشنبه نوزدهم فروردین 1387


فرقی نمی کند

 

با گريه  گفتی :

"مرگ

 برايمان چشم گذاشته ست

مبادا دوباره گم شويم "

 

 

مرگ

  چشمان بي زوال اسفنديار

هم كه باشد

رويين نخواهد ماند

پيش جادوي جاودانگي

كه لبخنده اي ست

فرو جهيده

از كمان بسته ي لب هامان ...

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 1 PM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





شنبه هفدهم فروردین 1387


شمال یا جنوب

 

 

پس كجايي؟

 

از كدام سمت

 

مي رسم به تو

 

شمال

 

يا جنوب؟

 

 

بي تو

 

در نگاه و

 

بر سرم

 

طلوع كرده

 

يك سپيدۀ شگفت و

 

 بي غروب ...

 

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 10 AM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





شنبه هفدهم فروردین 1387


به "اونامونو" و دردِ جاودانگي اش

 

دكارت مي گويد:

 

من فكر مي كنم

 

پس تو هستي...

 

 

 

دكارت

 

فكر مي كند

 

كه تو هستي

 

اما من

 

از يقيني بي دليل

 

گرانبارم.

 

 

 

من مي ميرم

 

پس تو

 

بايد باشي

 

فقط

 

سوگندت مي دهم

 

كه از استخوان هايم

 

برادرانِ بَرده ام را

 

صليب ديگري نتراشي ...

 

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 10 AM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387


به نام زندگی

 

سي سالِ آزگار

 

طولِ زندگي ام

 

به بستنِ چمدانِ سفر

 

گذشت

 

 

 

و عمقِ دلهره هايم

 

مبادايِ فراموشيِ كادوها بود

 

و شادمانيِ ديگران

 

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 0 AM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





سه شنبه سیزدهم فروردین 1387


درنگ

 

 

گمان برده بودم

كه مي توانم

هزار و يك گرهِ كورِ آسمان و زمين را

به جادويِ هجاها

بگشايم.

 

هميشۀ خدا

در گرگ و ميشِِ گريه و گلايه

از من مي پرسي :

با اين سه چار بيتِ موزون ات

مي خواهي

كجايِ اين جهانِ ناموزون را

ديگرگون کنی ؟

 

هنوز هم

گمان مي برم ...

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 10 AM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





شنبه دهم فروردین 1387


همان در ابتدای سفر ...

 

 

مي خواستم

چندان

به رهگذرانِ رنگارنگ

خيره شوم

تا زيباييِ پراندوه تو

فراموشم شود

و  آرزويِ  از /  با تو لبالب شدن .

 

رسولي نامبعوث ام

خاطرخواهِ ترديد و پرسش

همان در ابتدايِ سفر ...

 

كسي برهنگي ام را

بر بلندِ چليپا

نمي پوشاند

و چشم هايم را

در تابوتِ پلك ها 

پنهان كرده ام

بي هيچ انتظارِ بشارت

بی هیچ رستاخيزي ...

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 1 PM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





چهارشنبه هفتم فروردین 1387


هجرانی

 

تو رفته اي

 

 با  بارانِ  معطرِ سپيده دمان ...

 

 

 

و رو به آبيِ درياها

 

خميازه مي كشد

 

اين لنج ِ پير و فرسوده

 

كه تا كمر

 

مدفونش كرده اند

 

در خاك هايِ تشنه ي ساحل .

 

 

 

دوايرِ عجيبِ سكوت

 

و بادهايِ ناممكن ...

 

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 11 PM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





دوشنبه پنجم فروردین 1387


اندوهِ خداوند

 

بي برگ مي شوي

 

اي كاج سبز پير !

 

روزي اگر كه

 

بر تنه ات

 

 هِجي كنم

 

اندوهِ

 

 بي كلامِ

 

           خداوندِ

 

                   خسته را ...

 

 

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 11 PM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





شنبه سوم فروردین 1387


در عهد دقیانوس

 

به خاكستر نشستي تا سحر ققنوس برخيزي

 

مباد  از خاك با داماني از افسوس بر خيزي

 

 

هراسِ باغ هايِ سوخته امشب ، ...تو مي گويي :

 

دعا كردم برايت ؛  تا از اين كابوس بر خيزي

 

 

 

در اين دهكوره يِ متروكِ دهشتزايِ مرگ اندود

 

خوشـا يك شب ، پيِ بر كردنِ فانوس برخيزي

 

 

 

مگر در روزگارِ تلخ و نامحمودِ دلقك ها

 

تو چون توفانی از ويرانه هاي توس برخيزي

 

 

 

ولي بر دردِ ما ، جز مرگ ، درماني نخواهي يافت

 

اگر حتي چو افلاطون و جالينوس برخيزي ...

 

 

 

تو بر  مي خيزي از خوابِ قرون و من دلم تنگ است

 

مبــــادا باز هم در عهــدِ دقيانوس برخيزي !!

 

 

 

كلاغــان و شغالان هاي و هوي كهنه اي دارند

 

خوشا اشراقِ تو!  روزي كه چون طاووس برخيزي.

                            

 

نوشته شده توسط عبدالحمید ضیایی در 8 AM | موضوع: شعر
• لينک ثابت  





درباره وبلاگ

سید عبدالحمید ضیایی
کتاب های منتشر شده : در غیاب خداوند ( تبار شناسی اندیشه های الحادی در فلسفه غرب)، جامعه شناسی تحریفات عاشورا(چاپ سوم) ، در تناسخ کلمات(مجموعه شعر، چاپ سوم) ، عاشقانه های یک یاغی ، تصحیح حماسه منظوم رامایانا
و ....


منوي اصلي
صفحه نخست
پست الکترونيک
آرشيو مطالب


بايگاني
دی 1388
آذر 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
مهر 1387
شهریور 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386


آرشیو موضوعی
فلسفه
شعر
پژوهش


پيوندها


آخرین نوشته ها
بدون این که بدانی ...
چه کردم با تو ...
مدتی این مثنوی ....
انتشار کتابی دیگر
لبخند
گرهی هم نگشود ...
پرسش
کفری به نام عشق
اگر این بار....
این روزها ...